پایان‌نامه: اعتراض صنفی در حقوق ایران و فرانسه

رایگان

توضیحات

دانشکده معارف اسلامی و حقوق

پایان‌نامه دوره کارشناسی ارشد

گرایش حقوق عمومی

اعتراض صنفی در حقوق ایران و فرانسه

 

 

استاد راهنما:

دکتر توکل حبیب زاده

استاد مشاور:

دکتر محمدجواد جاوید

دانشجو:

سید محمد حمید حسینی یزدی

شهریور ماه ۱۳۹۱

چکیده

آزادی انجمن امروزه به یکی از مصادیق حقوق بنیادین کار تبدیل شده و مقاوله­نامه­ها و توصیه­نامه­هایی نیز در این خصوص توسط سازمان بین­المللی کار به تصویب رسیده است. اسناد بین­المللی مرتبط با آزادی انجمن استانداردهای مشخصی از جمله منع تبعیض در تشکیل انجمن، استقلال سازمانی، عدم نیاز به مجوز دولت، منع انحلال به طریق اداری و …. را خاطرنشان ساخته و مورد تاکید قرار داده­اند. از طرف دیگر حق اعتصاب نیز بارزترین حقوق انجمن­ها و سندیکاها محسوب می­گردند که احترام به آن به ملاکی برای سنجش میزان آزادی انجمن در نظام­های حقوقی بدل گشته است.اگرچه سازمان بین­المللی کارفرمایی و همچنین سایر تشکل­های کارفرمایی حق اعتصاب را از جمله مصادیق آزادی انجمن و حق تشکل قلمداد نمی­کنند، اما به­هرحال امروزه تضمین آزادی انجمن و آزادی سندیکایی و لوازم آن به سنجه­ای برای ارزیابی عملکرد دولت­ها در قبال حقوق بنیادین کار تبدیل شده است.

قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران صراحتا آزادی انجمن و حق تشکل را به رسمیت شناخته است. در قانون کار کشورمان نیز به تشکیل انجمن های صنفی تصریح شده است، هرچند انتقاداتی نیز بر آن وارد­است. از سوی دیگر،می­توان مدعی شد که در نظام حقوقی ایران به جز دربرخی موارد استانداردهای بین­المللی آزادی انجمن رعایت شده است. قانون کار اشاره صریحی به حق اعتصاب ننموده و آن را به سکوت برگزار کرده است و صراحتا نمی توان از به رسمیت شناخته شدن حق اعتصاب در نظام حقوقی ایران سخن گفت. لذا شایسته است موارد متناقض با استانداردهای بین­المللی آزادی انجن اصلاح و موضع نظام حقوقی ایران در قبال حق اعتصاب، شرایط و آثار آن روشن گردد. در مقابل نظام حقوقی فرانسه در قوانین اساسی و کار و رویه قضایی خویش به تضمین آزادی انجمن و حق اعتصاب توجه شایانی مبذول داشته است.

واژگان کلیدی: آزادی انجمن، حق تشکل،انجمن صنفی، مقاوله­نامه، حق اعتصاب، حقوق ایران، حقوق فرانسه

العنوان: الاحتجاج النقابی فی القانون الإیرانی و الفرنسی

الأستاذ المشرف: الدکتور توکل حبیب زاده

الأستاذ المساعد: الدکتور محمدجواد جاوید

الطالب: سید محمدحمید حسینی یزدی

الفرع الدراسی: المعارف الإسلامیه و القانون

  الملخص

أصبحت الیوم حریه الجمعیات من أحدی مصادیق حقوق العمل الأساسیه وقامت المنظمات الدولیه للعمل علی إقرار بروتوکولات وتوصیات  فی هذا المجال. وقد أکدت الوثائق الدولیه المتعلقه بحریه الجمعیات علی معاییر معینه منه رفع التمییز فی إنشاء الجمعیات، والاستقلال المؤسسی، وعدم الحاجه إلی الترخیص الحکومی، وعدم الانحلال الإداری. هذا ومن جانب آخر یُعدُّ حق الإضراب من ‌أهم حقوق الجمعیات والنقابات حیث أصبح احترامه معیاراً لتقییم نسبه حریه الجمعیه فی الأنظمه القانونیه. وبالرغم من أن حق الإضراب یعتبر فی رؤیه المنظمه الدولیه لأرباب العمل وسائر جمعیات أرباب العمل، من مصادیق حریه الجمعیات وحقوقها ألا أن الیوم أصبح ضمان حریه الجمعیات وحریه النقابات و لوازمه کمعیار لتقییم أداء الحکومات إزاء حقوق العمل الأساسیه.

وقد اعترف الدستور الإیرانی بوضوح بحریه الجمعیات وحقوقها کما نص قانون العمل فی هذا البلد علی تشکیل الجمعیات النقابیه مع أن هناک انتقادات تتعرض لها. هذا ومن جانب آخر یمکن أن نجزم بأنه تمَّ مراعاه المعاییر الدولیه لحریه الجمعیات ـ ما عدا فی بعض الحالات – فی النظام القانونی الإیرانی. وما أشار قانون العمل الإیرانی إلی حق الإضراب بالصراحه بل بالصمت ولا یمکن التطرق إلی الاعتراف بحق الإضراب فی القانون الإیرانی بالصراحه. ولذا ینبغی تعدیل ما یخالف المعاییر الدولیه لحریه الجمعیات وتسلیط الضوء علی موقف النظام القانونی الإیرانی إزاء حق الإضراب وظروفها وآثارها. وبالمقارنه اهتم النظام القانونی الفرنسی اهتماماً بالغاً بضمانه حریه الجمعیات وحق الإضراب فی القوانین الأساسیه والعمل ونمطه القضائی.

الکلمات الدلیلیه:

حریه الجمعیه، حق الجمعیه، الجمعیه النقابیه، البروتوکول،حق الإضراب، القانون الإیرانی، القانون الفرنسی

 

Abstract

Today, freedom of association has become an instance of Fundamental Rights at Work so that a number of conventions and recommendations have been passed for it by the International Labor Organization. On the one hand, international instruments related to the freedom of association have underlined certain standards such as non-discrimination on the formation of an association, organizational independence, non-requirement for a government’s permission, non-disbandment by administrative measures. On the other hand, the right to strike is the most outstanding right to trade union, that its respect is seen as a criterion for measuring the level of freedom in the legal systems. Although the International Employers Organization and other related institutions do not recognize the right to strike as an instance of the freedom of association and right to organize, however providing the necessary protections and guarantees to the freedom of association and trade union along with its requirements has become a measure of evaluating governments in their respect to Fundamental Rights at Work.

The constitution of the Islamic Republic of Iran has clearly recognized the rights to freedom of association and to organize. It is also included in Iranian Labor Law, though it has been criticized. It could be argued that Iranian legal system, with the exception of a few cases, complies with international standards in terms of freedom of association. Labor law has not clearly stated the right of strike. Therefore, those parts of this law that are conflicting with the international standards of freedom of association, their conditions and implications should be clarified. In contrast, French legal system has paid much attention to these standards in the Constitution, labor law and jurisprudential procedures.

Keywords

Freedom of association, right to organize, syndicate, convention, right to strike, Iranian law, French law

 

 

Imam Sadiq University (A.S)

Faculty of Islamic Studies and Law

A thesis Presented for the Degree of master in the

Public Law

Professional protest in Iranian and French law

Supervisors:

Dr. Tavakkol Habibzadeh

Advisors:

Dr. Mohammad Javad Javid

Authour:

Seyyed Mohammad Hamid Hosseini Yazdi

September ۲۰۱۲

اطلاعات بیشتر

دانشگاه

دانشکده

مقطع

گرایش تحصیلی

استادان راهنما و مشاور

,

دانشجو

سال نشر