دروس و منابع حوزه‌های علمیه و دانشگاه‌ها

شرح منظومه (‌منطق): استاد حشمت‌پور

63%

بسم الله الرحمن الرحیم

مشخصات دوره

مدت زمان دوره: ۲۹۳ ساعت و ۳۲ دقیقه

تعداد فایل: ۴۰۳

قالب فایل: صوتی، mp3

کیفیت ۶۴k

استاد: محمدحسین حشمت‌پور

مؤسسه: مجمع عالی حکمت اسلامی

سال تولید:

موضوع:

سطح دوره:

نوع دوره:

شماره: ۲۳۶

کد دوره در ویدرس: ۵۵۱۶

فهرست مطالب دوره و قابل دانلود (‌شماره‌ها به ترتیب شماره صوت/ شماره صفحه/ شماره سطر)

-۰۰۱-(۱)(۱) نحمد من علمنا البیانا اقتباس من القرآن العظیم

-۰۰۲-(۱)(۶) و بالجمله فیه یراعه استهلال کقولنا لفکرنا

-۰۰۳-(۲)(۲) و آله مناطق البروج من شمس الحقیقه ای

-۰۰۴-(۲)(۱۰) اقول بل هو من الحکمه و ان فسرت بالثانی

-۰۰۵-(۲)(۱۰) اقول بل هو من الحکمه و ان فسرت بالثانی

-۰۰۶-(۲)(۱۴) و کیف لا یکون من الحکمه و وضعه لان

-۰۰۷-(۲)(۱۷) من منطق عیونه خراره ای کثیر الجریان

-۰۰۸-(۳)(۳) لم یتکاد ای لم یمل و لم یکله صعود قاف

-۰۰۹-(۳)(۷) به انطوی الزمان و المکان له اشاره الی

-۰۱۰-(۳)(۱۱) و به عصمه من عثره و زله علمیه و عملیه

-۰۱۱-(۳)(۱۴) ینتفع الکل من ارباب العلوم العقلیه و الدینیه

-۰۱۲-(۴)(۲) ثم قال و المنطق یصلح لابناء الملوک الذین

-۰۱۳-(۴)(۹) تلازم تعاند تعادل من اصغر اوسط اکبر جلی

-۰۱۴-(۶)(۲) المقدمه تعریف المنطق وذکر الغرض منه

-۰۱۵-(۶)(۷) الفه الحکیم رسطالیس الملقب بالمعلم الاول

-۰۱۶-(۶)(۱۱) و الملهم المبتدع القدیم لکل الصناعات سیما

-۰۱۷-(۷)(۷) و بعد الفراغ عن الثلاثه المهمه و ذکر

-۰۱۸-(۷)(۱۳) و ثانیها باب فیه بحث عن المواصل للتصور

-۰۱۹-(۸)(۱۰) غوص فی تقسیم العلم الی التصور و التصدیق

-۰۲۰-(۸)(۱۵) اما تصور یکون ساذجا ای لایکون معه حکم

-۰۲۱-(۸)(۱۵) اما تصور یکون ساذجا ای لایکون معه حکم

-۰۲۲-(۹)(۶) و ذا ای الکسی من کل منهما من الضروری

-۰۲۳-(۹)(۹) غوص قی تقسیم مباد لاستخراج لعالی مواد-

-۰۲۴-(۹)(۱۴) و المبادی التصدیقیه الخاصه مثل قضایا

-۰۲۵-(۱۰)(۳) علمیه قسمه اخری للتصدیقیه بحسب

-۰۲۶-(۱۰)(۷) قسمه اخری لما و هی قولنا ثم مباد هی بینات

-۰۲۷-(۱۰)۱۴) و قد تکون مقدمه واحده اصلا موضوعا

-۰۲۸-(۱۰)(۱۷) صباحه فی بعض مباحث الالفاظ اذ متعلق

-۰۲۹-(۱۱)(۵) ثمت عاطفه وجود لفظی و ظهور فی عام

-۰۳۰-(۱۱)(۷) و کون الوجودات لکل اربعه باعتبار المراتب

-۰۳۱-(۱۱)(۹) وفی الذهنی الکون فی الاذهان العالمیه و الکون

-۰۳۲-(۱۱)(۱۱) و فی اللفظی اللغات المختلفه و الحروف

-۰۳۳-(۱۱)(۱۶) و لهذا قیل الاسم هو المسمی بوجه

-۰۳۴-(۱۲)(۱) فلازم للفیسوف المنطقی ان ینظر بوجه

-۰۳۵-(۱۲)(۵) و قال المحقق الطوسی و الحکیم القدوسی

-۰۳۶-(۱۲)(۱۶) الدلالات المطابقه و التضمن و الالتزام

-۰۳۷-(۱۳)(۶) دلاله اللفظ الموضوع هی المطابقه حیث

-۰۳۸-(۱۳)(۹) واستلزم ای التضمن و الالتزام الاول ای

-۰۳۹-(۱۳)(۱۵) کما بینهما ای بین التضمن و الالتزام بالذات

-۰۴۰-(۱۴)(۴) فان کانت العلاقه هی المشابه کما قلنا

-۰۴۱-(۱۴)(۱۴) المفرد و المرکب و اقسام المفرد مرکب

-۰۴۲-(۱۵)(۳) و مارای الادیب ای النحوی و اللصرفی

-۰۴۳-(۱۶)(۶) غوص فی الکلی و الجزئی مفهوم آب شرکه

-۰۴۴-(۱۶)(۱۳) تناهت کالکوکب السیار بل الکوکب مطقا

-۰۴۵-(۱۶)(۱۵) او لا تتناهی کنفوس ناطقه علی مذهب

-۰۴۶-(۱۷)(۱) و فی قولنا قد خلت اشاره الی قسم آخر

-۰۴۷-(۱۷)(۴) غوص فی المتواطی و المشکک و متواط او

-۰۴۸-(۱۷)(۷) بالاشد و الاضعف و قد تخص بالکیف

-۰۴۹-(۱۷)(۱۵) ای الکلی یکون بحیث کما فی نفسه التفاوت

-۰۵۰-(۱۸)(۳) و مثل الزمان ان ما به افترق فیه من التقدم

-۰۵۱-(۱۸)(۹) و ان کان فیه التفاوت فان کان بامورزائده

-۰۵۲-(۱۸)(۱۴) و ان کان فیه التفاوت و بنفسه التفاوت

-۰۵۳-(۱۸)(۱۷) غوص فی النسب الاربع وجه حصر النسب

-۰۵۴-(۱۹)(۱) وجه حصر النسب فی الاربع ان کلّ کلّیّین فاما

-۰۵۵-(۱۹)(۴) و کلّ بالنصب کلِّّیِین قد تفارقا کلیّا التباین

-۰۵۶-(۱۹)(۱۲) والتباین الجزئی هو المشترک بین التباین

-۰۵۷-(۲۰)(۴) غوص فی ذکر اقسام اخری للکلی

-۰۵۸-(۲۰)(۴) غوص فی ذکر اقسام اخری للکلی

-۰۵۹-(۲۰)(۱۳) فذان کالمشهور من مضاف بیان آخر للتمایز

-۰۶۰-(۲۱)(۷) ثم شرعنا فی بیان التمایز بین الثلاثه بوجه

-۰۶۱-(۲۱)(۱۳) و انما الخلاف فی وجود الکلی الطبیعی

-۰۶۲-(۲۱)(۱۴) او موجود و الوجود وصف له بحال متعلقه

-۰۶۳-(۲۲)(۱) لان الماهیه بشرط الوجود موجوده و اللابشرط

-۰۶۴-(۲۲)(۳) فالانسان الشخصی و الفرس الشخصی و

-۰۶۵-(۲۲)(۶) لکن الواسطه فی العروض لها اقسام

-۰۶۶-(۲۲)(۱۱) لکن لیعلم ان الماهیه اعتباریه انتزاعیّه و ان

-۰۶۷-(۲۲)(۱۵) و لو تفوّه بالتجوز کان بنظر عرفانیّ او

-۰۶۸-(۲۲)(۱۵) و لو تفوّه بالتجوز کان بنظر عرفانیّ او

-۰۶۹-(۲۳)(۳) فلاتّحاده بشخصه یحقّ وجوده لیس کوصف

-۰۷۰-(۲۳)(۴) و لیس فیها ای فی الاطوار و الاشخاص مثل

-۰۷۱-(۲۳)(۱۱) غوص فی ایساغوجی الجنس ما ای کلیّ

-۰۷۲-(۲۳)(۱۲) الجنس ما ای کلّی علی الحقائق المختلفه

-۰۷۳-(۲۳)(۱۷) بخلاف الحسّاس کما قلنا فمثل حسّاس

-۰۷۴-(۲۴)(۴) فان بدا الجواب ماهیّه کالانسان و البعض

-۰۷۵-(۲۴)(۱۲) ابهام جنس دفع اشکال ماالفرق حیث

-۰۷۶-(۲۵)(۲) و لهذا قلنا حسب الکون و الوجود خذا اذ کونه

-۰۷۷-(۲۵)(۶) و النوع ذا تحصل فی العقل جا ای فی العقل

-۰۷۸-(۲۵)(۱۲) و الجنس مغمور وجودا فی وجودات الانواع

-۰۷۹-(۲۶)(۲) والثان ما قیل علیه حالکونه ضمّما مع غیره

-۰۸۰-(۲۶)(۳) و بینهما ای بین النوع الحقیقی و النوع

-۰۸۱-(۲۶)(۱۲) ترتب الکلیّات ترتّب الاجناس کالمرقی

-۰۸۲-(۲۷)(۴) کذلک الانواع قد تنازلت الی النوع الاخیر

-۰۸۳-(۲۷)(۹) و فصله الاخیر الحقیقی و هو العقل بالفعل

-۰۸۴-(۲۷)(۱۲) فی شرکا القریب ای التمیز المستفادمن ای

-۰۸۵-(۲۷)(۱۷) و ان یبدل سائل بالعرض جوهره الذی

-۰۸۶-(۲۸)(۷) والثانی مثل وجود عارض ماهیته اذ تقدم

-۰۸۷-(۲۸)(۱۰) و ایضا مفارق ای کل منهما عرض مفارق

-۰۸۸-(۲۸)(۱۶) ولازم عطف علی مفارق من فکّه عن الملزوم

-۰۸۹-(۲۹)(۷) و هذان لازما وجود مقتضی یعنی ان اللزوم

-۰۹۰-(۲۹)(۹) ثم اشرنا الی عدم ارتضاء قول العلامه الدوانی

-۰۹۱-(۲۹)(۱۳) غوص فی الفرق بین الذاتی و العرضی

-۰۹۲-(۲۹)(۱۷) و عرضی الشی غیر عرضی ذا کالبیاض اذ

-۰۹۳-(۲۹)(۱۷) و عرضی الشی غیر عرضی ذا کالبیاض اذ

-۰۹۴-(۳۰)(۴) و الخارج المحمول من صمیمه متعلق بالخارج

-۰۹۵-(۳۰)(۱۵) غوص فی المعرفات ما هو المعرف ان

-۰۹۶-(۳۱)(۳) فلامجاز ای لایستمل المجاز فی التعریف و

-۰۹۷-(۳۱)(۷) ثم شرعنا فی بیان تمیز الحد عن الرسم

-۰۹۸-(۳۲)(۱) و کل هذی من اقسام التعریف بالحقیقی سم

-۰۹۹-(۳۲)(۴) ف ما قسمان احدهما و هو الشارح و ثانیهما

-۱۰۰-(۳۲)(۱۰) ثم هل البسیطه مقدمه علی ما الحقیقه اذ

-۱۰۱-(۳۲)(۱۶) امّه ثبوتا حوت ای یطلب ب لم عله الحکم

-۱۰۲-(۳۳)(۵) و انما قلنا ان کانت لان کثیرا من الاشیاء

-۱۰۳-(۳۳)(۸) و فی کثیر من الاشیاء کان ما هو لم هو وان

-۱۰۴-(۳۳)(۸) و فی کثیر من الاشیاء کان ما هو لم هو وان

-۱۰۵-(۳۳)(۱۵) و الانخساف الاول یناسب لما سیاتی فی

-۱۰۶-(۳۳)(۱۶) وفی وجودی اتحّد المطالب الثلاثه ای

-۱۰۷-(۳۴)(۲) و مطلق الوجود بسیط لاجزء خارجیِ له

-۱۰۸-(۳۴)(۴) سیما انّ القید الذی هو الماهیه الامکانیه

-۱۰۹-(۳۴)(۴) سیما انّ القید الذی هو الماهیه الامکانیه

-۱۱۰-(۳۴)(۴) دسیما انّ القید الذی هو الماهیه الامکانیه

-۱۱۱-(۳۴)(۸) غوص فی اقسام ما هو فی شیئیه الماهیه

-۱۱۲-(۳۴)(۱۱) ف این مجمل کالنوع و ما قد فصلت

-۱۱۳-(۳۴)(۱۵) فالاوّل الکلّی مثل الانسان ما هوبحد

-۱۱۴-(۳۵)(۴) و قد یقال الفصل قد یقال ای یحمل و یجاب

-۱۱۵-(۳۵)(۱۱) و الشی شیا کان بالفعلیه ای شیئیه الشی

-۱۱۶-(۳۵)(۱۳) من ذا ای من انّ شیئیه الشی بصورته

-۱۱۷-(۳۵)(۱۶) ففعلیات الفصول السابقه و تحصلات

-۱۱۸-(۳۶)(۱) لکنّه ای ما قیل قواعد القوم هدم مثل انّ

-۱۱۹-(۳۶)(۸) غوص فی مشارکت اخدّ و البرهان فی –

-۱۲۰-(۳۶)(۱۳) و کما یقال الثبوت الصافی هو المعتبر

-۱۲۱-(۳۶)(۱۶) کیف والحد یطق علی السمی حتی انهم قالوا

-۱۲۲-(۳۶)(۱۶) کیف والحد یطق علی السمی حتی انهم قالوا

-۱۲۳-(۳۷)(۱) و ثانیهما انّ الحدّ قسمان بتقسیم آخر

-۱۲۴-(۳۷)(۵) بل المراد الماهیّه الموجوده لا الماهیّه

-۱۲۵-(۳۷)(۸) فلا عله لها حتی توخذ فی حدّها او برهانها

-۱۲۶-(۳۷)(۱۰) فهذا الحدّ للماهیه بحسب الوجود هو الذی

-۱۲۷-(۳۷)(۱۶) و انّ الحدّ کما قال الشیخ فی النجاه البرهان

-۱۲۸-(۳۸)(۴) لکن هذا الحد الکامل للکسوف لا یکون عند

-۱۲۹-(۳۸)(۱۵) و اردت زیاده ایضاح زدنا الامثله فنقول

-۱۳۰-(۳۹)(۳) قلنا العاقله قوه تتوجّه الی تحصیل المجهول

-۱۳۱-(۳۹)(۱۰) و مثلها التعاریف المشهوره للقوی

-۱۳۲-(۳۹)(۱۷) تقسیم للحّد بنحو آخر هاوم ای تعالوا الی

-۱۳۳-(۴۰)(۱۵) و بالمعلول بان تقول الغضب غلیان

-۱۳۴-(۴۱)(۹) فینقل الکلام الی اثبات حدّیّه الشی الفلانی

-۱۳۵-(۴۱)(۱۱) اذ لا الی النهایه الامر ذهب ان اکتسب

-۱۳۶-(۴۱)(۱۳) و کیف یکون لشی واحد حدّ فوق واحد

-۱۳۷-(۴۲)(۳) و ایضا علی التقدیر کون الوسط رسما ان

-۱۳۸-(۴۲)(۸) قال الشیخ فی کتاب النجاه لایمکن اکتساب

-۱۳۹-(۴۲)(۱۶) ان قلت کثیرا مّا یکون ما لیس بحدّ اعرف

-۱۴۰-(۴۳)(۳) و ایضا لا یکتسب الحدّ بالضد و لا بالقسمه

-۱۴۱-(۴۳)(۵) ای یستنبط حدّ البیاض بانّه ان کان حدّ

-۱۴۲-(۴۳)(۱۰) بمثله اقتسام ایضا بطلا فی اکتساب الحد

-۱۴۳-(۴۳)(۱۴) قال الشیخ فی النجاه بعد ما قال والحد

-۱۴۴-(۴۴)(۳) و لیس باستقرءاء جزئیات اذ لم یفد

-۱۴۵-(۴۴)(۵) وایضا ان وضعت انّ الحدّ محمول علی

-۱۴۶-(۴۴)(۷) فاذا بطل الاقسام جمیعا فالحد بالترکب

-۱۴۷-(۴۴)(۱۵) انّ الحدود حسب الوجود و الحصر فی

-۱۴۸-(۴۵)(۱) والشیخ فی النجاه بعد ما ذکر انّ الحد

-۱۴۹-(۴۵)(۱۰) و من هنا ایضا قلنا علیهم فی موضع آخر

-۱۵۰-(۴۵)(۱۲) فکما اشاروا الی مقام هیولویّتهما بالجوهر

-۱۵۱-(۴۵)(۱۵) فلیشرو الی مقام المعدنیه و ما قبلها اذ

-۱۵۲-(۴۶)(۴) غوص فی القضایا تعریف القضیّه انّ القضیّه

-۱۵۳-(۴۶)(۷) و العقد و القضیّه ترادفا اذ ارتباطا

-۱۵۴-(۴۶)(۱۴) تعلیق او عناد لا بتّیّه کما یکن زوجا

-۱۵۵-(۴۷)(۶) ثمّ العناد شروع فی تقسیم المنفصله بانّ

-۱۵۶-(۴۷)(۱۲) امّا الاول فکالتقسیم الی اشیاء لا یجوز

-۱۵۷-(۴۸)(۱) فی اقسام الحملیه حسب الموضوع حملیه

-۱۵۸-(۴۸)(۵) ذی ای القسمه بحسب الرابطه قدمضت

-۱۵۹-(۴۹)(۳) غوص فی لمیّه عده اعتبار الشخصیِه

-۱۶۰-(۴۹)(۴) لانّ معرفه الجزئیات الجسمانیه جهه فقر

-۱۶۱-(۴۹)(۱۰) بل لیس جزئی یکاسب و لا مکتسب اذ

-۱۶۲-(۴۹)(۱۴) و اذ استتبع تعقّل کلّی تعقّل کلّی آخر

-۱۶۳-(۵۰)(۵) فی بعض احکام الموضوع وجود موضوع

-۱۶۴-(۵۰)(۷) فان کان الایجاب و ثبوت المثبت له عینا

-۱۶۵-(۵۰)(۷) فان کان الایجاب و ثبوت المثبت له عینا

-۱۶۶-(۵۰)(۱۲) و فی الحقیقه نفس الامر جا ظرفا لوجود

-۱۶۷-(۵۰)(۱۲) و فی الحقیقه نفس الامر جا ظرفا لوجود

-۱۶۸-(۵۰((۱۶) و الحکم فی المحصوره ایضا جری علی

-۱۶۹-(۵۰((۱۶) و الحکم فی المحصوره ایضا جری علی

-۱۷۰-(۵۱)(۵) و غص لموضوع الحقیقیّات و کثرتها

-۱۷۱-(۵۱)(۱۷) و دونه محصّله و سالبه المحمول ای موجبه

-۱۷۲-(۵۲)(۴) بسبق ربط الباء للسببیه سلبا ای علی السلب

-۱۷۳-(۵۲)(۸) ثم انّه عدول موضوع یعتبر ایضا مع انّه

-۱۷۴-(۵۲)(۱۰) فاذا اعتبر فیفرّق بینه و بین السلب بسبق

-۱۷۵-(۵۳)(۱) ان قیل قد عرفنا الفرق بین المحصّله

-۱۷۶-(۵۳)(۱۱) قلنا انّ السلب خارج عن المحمول فی السالبه

-۱۷۷-(۵۴)(۳) جعل الجهات جزء للمحمول ایضا قد علم

-۱۷۸-(۵۴)(۹) الموجّهات و اذا فرغنا من التقسیمات الثلاثه

-۱۷۹-(۵۵)(۷) غوص فی بعض اقسام الموجّهات المهمه

-۱۸۰-(۵۵)(۱۰) و هذا القضیه تنعقد فی موارد ثلاثه

-۱۸۱-(۵۶)(۱) ثم القضیّه مشروطه عمّه ان کان بالوصف

-۱۸۲-(۵۶)(۲) و وقتیّته مطلقه ان تختذ ضرورتها وقتا

-۱۸۳-(۵۶)(۸) و الحکم بالدوام للنسبه ذاتا ای مادام الذات

-۱۸۴-(۵۶)(۱۵) و بکونها عمّ الوجودیات ای اعمها صف

-۱۸۵-(۵۷)(۹) غوص فی باقی المرکبات و البعض من ذی

-۱۸۶-(۵۸)(۳) ثمّ انّ اللادوام اشاره الی مطلقه عامه

-۱۸۷-(۵۸)(۱۰) غوص فی ارجاع الشیخ المتاله شهاب الدین

-۱۸۸-(۵۸)(۱۶) و اذ الجهه ان جزء محمول غدت کسلب

-۱۸۹-(۵۹)(۸) لکننّا قد اقتفینا اثرهم اذ ذلک التفصیل شرح

-۱۹۰-(۶۰)(۱) غوص فی التناقض نقیض کل ای کل شیء

-۱۹۱-(۶۰)(۱۳) و الوحده فیما عدا هدذه الثلاثه متّجهه من

-۱۹۲-(۶۱)(۴) و قد کفی ای فی الوحده ان وحّدت جزآها

-۱۹۳-(۶۱)(۷) و العدم عدم بالاولی و لیس بعدم بالشائع

-۱۹۴-(۶۱)(۱۶) قال المحقق الطوسی قدس سره فی شرح

-۱۹۵-(۶۲)(۱۰) و النقیض لمشروطتها ای مشروطه عامّه

-۱۹۶-(۶۲)(۱۳) و دائمه اطلاق عمّ لنقیضها سمه ای المطلقه

-۱۹۷-(۶۳)(۸) و النقیض لمرکبّاتها ای للمرکبات من

-۱۹۸-(۶۳)(۱۴) و هذا فی المرکبّه الکلیّه و لکن موضع التردید

-۱۹۹-(۶۴)(۲) نقل قول بعض القدما و عند بعض القدما

-۲۰۰-(۶۴)(۸) و نقل صدر المتالهین قدس سر فی الاسفار

-۲۰۱-(۶۴)(۱۳) خلافا لما شاع بین المتاخرین المتقلسفین

-۲۰۲-(۶۵)(۸) فعلی هذا لیس لقضیّه موجهّه نقیض هو

-۲۰۳-(۶۵)(۱۶) کان سالبا علی هذا ببدء ای فی الابتداء

-۲۰۴-(۶۶)(۹) حالکون المبدل فی صدقها ای فی صدق

-۲۰۵-(۶۶)(۱۵) قلنا المراد ان یکون صدقه علی وجه اللزوم

-۲۰۶-(۶۷)(۳) و لا ینتقض بمثل قولناکلّ شیخ کان شابا

-۲۰۷-(۶۷)(۱۳) و ایضا لو صدق بعض الحجر انسان صدق

-۲۰۸-(۶۸)(۴) و فاقد الترتیب کالمنفصله ای لیس لها عکس

-۲۰۹-(۶۸)(۷) عکس الموجّهات الموجبات من حیث الجهه

-۲۱۰-(۶۸)(۱۳) عکس لعقد الخاصّیتن ای المشروطه الخاصه

-۲۱۱-(۶۹)(۷) و امّا صدق الجزء الثانی ای اللادوام

-۲۱۲-(۶۹)(۱۳) صنفا الوجودّیه ای الوجودّیه اللادائمه

-۲۱۳-(۶۹)(۱۷) و لیس ینعکس ممکنتان عند الشیخ هو ابو

-۲۱۴-(۷۰)(۵) و المنبّه علی هذا المعنی انّه ربما امکن

-۲۱۵-(۷۰)(۱۳) و بعد الفراغ من الوجهّات الموجبات التی

-۲۱۶-(۷۱)(۳) و ما لها اللیسیّه ای لیس لها عکس منها

-۲۱۷-(۷۱)(۸) فی قمر سمعک ذو تقریع من کتب المنطق

-۲۱۸-(۷۱)(۸) فی قمر سمعک ذو تقریع من کتب المنطق

-۲۱۹-(۷۱)(۱۱) فی عکس النقیض نقیضی الجزاین ای جزای

-۲۲۰-(۷۲)(۸) غوص فی القیاس انّ قیاسنا معاشر المنطقیین

-۲۲۱-(۷۲)(۱۳) بالذات متعلق ب استلزمت ای لا یکون

-۲۲۲-(۷۳)(۱) قولا آخر احتراز عن صدق احدی القضیّین

-۲۲۳-(۷۳)(۷) استلزمت لزوما بیّنا کما فی القیاس الکامل

-۲۲۴-(۷۳)(۱۱) و هل الانتاج بتولید بناء علی الافعال

-۲۲۵-(۷۳)(۱۳) او لا لزوم عقلی و استلزام وجوبی بل

-۲۲۶-(۷۳)(۱۵) والحق مذهب الحکماء و هو ان فاض من

-۲۲۷-(۷۳)(۱۶) و لا موثر حقیقی فی الوجود الا الله و انما

-۲۲۸-(۷۴)(۱) و فی کیفیّه فیضان الصور العقلّه علی النفوس

-۲۲۹-(۷۴)(۳) و ثانیهما انّه علی سبیل الاشراق بان یشرق

-۲۳۰-(۷۴)(۷) و ثالثها انّه علی سبیل الفناء فی القسی و البقاء

-۲۳۱-(۷۴)(۱۰) و جری عاده بقول به الاشعری خطا

-۲۳۲-(۷۴)(۱۴) و لیست العلیّه توایدا هذا ابطال لمذهب

-۲۳۳-(۷۴)(۱۴) و لیست العلیّه توایدا هذا ابطال لمذهب-

-۲۳۴-(۷۴)(۱۷) والمحیط بما احاط هوالله الواحد القهار

-۲۳۵-(۷۵)(۱) و الکلیّات العقلیّه المتحصله المتاصّله

-۲۳۶-(۷۵)(۳) و احکامها صفاتها المذعنه للنفس و المصدّقه

-۲۳۷-(۷۵)(۳) و احکامها صفاتها المذعنه للنفس و المصدّقه

-۲۳۸-(۷۵)(۸) اولا یبدو القول الآخر المنتج بهیاته فی

(۷۵)(۱۴) ۲۳۹-ذر ای دع لقترانیا شرطیا الان لحملی –

-۲۴۰-(۷۶)(۳) فالشکل اوّلا و خیرا و اشرف یدری لانّ انتقال

-۲۴۱-(۷۶)(۷) بالحمل ای بحمل الاوسط فی الصغری

-۲۴۲-(۷۶)(۱۴) و شرط الانتاج لکل ای شکل واقع و ذکرنا

-۲۴۳-(۷۷)(۶) و لو کانت الکبری جزئیه لزم الاختلاف

-۲۴۴-(۷۷)(۱۰) و للثاللث مغکاین وجب ای موجبیّه الصغری

-۲۴۵-(۷۷)(۱۰) و للثاللث مغکاین وجب ای موجبیّه الصغری

-۲۴۶-(۷۷)(۱۵) و لو تکن احداهما کلیّه بل کانتا جزئیتین

-۲۴۷-(۷۸)(۳) و ذلک لانه لولا احدهما لزم امّا کون المقدّمتین

-۲۴۸-(۷۸)(۶) و امّا علی الثانی فاذا قلنا بعض الحیوان

-۲۴۹-(۷۹)(۱) فالضرب الاوّل المنتج مولّف من موجبیتین

-۲۵۰-(۷۹)(۸) و ما یورد من الشبهه من انّ الاستدلال

-۲۵۱-(۷۹)(۱۱) فمدفوع بانّ الحکم یختلف باختلاف العنوان

-۲۵۲-(۷۹)(۱۶) و انما بالنظر و الکسب صدق نتائج الاشکال

-۲۵۳-(۸۰)(۱۱) فبیان الخلف فیه انّه لو لم یصدق بعض

-۲۵۴-(۸۰)(۱۷) و و ذلک فیما یکون عکس الصغری کلیّه

-۲۵۵-(۸۱)(۶) ثّم ضروب الشکل الثالث ستّا اتت

-۲۵۶-(۸۱)(۱۳) و الثانی من کلیّتین کبراهما سالبه ینتج

-۲۵۷-(۸۱)(۱۷) والثالث من صغری موجبه جزئیه و کبری

-۲۵۸-(۸۲)(۸) والسادس من صغری موجبه جزئیّه و کبری

-۲۵۹-(۸۲)(۱۷) ذوالشرفین الایجاب و الکلّیه و الاخص

-۲۶۰-(۸۳)(۲) غوص فی القیاس الاقترانی الشرطی الاقترانی

-۲۶۱-(۸۳)(۵) والمنفصلتان کقولنا دائما امّا ان یکون العدد

-۲۶۲-(۸۳)(۸) او اتصال بانفصال ارتبط ای من متصله

-۲۶۳-(۸۳)(۱۳) القیاس الاستثنائی ثنّیت فی استثنائهم مقالی

-۲۶۴-(۸۴)(۲) و ان کانت متّصله ینتج احتمالان وضع

-۲۶۵-(۸۴)(۱۷) قیاس الخلف هو الذی یبیّن فیه المطلوب

-۲۶۶-(۸۵)(۵) و هو الخلاف المستقیم قد عرف ای دلیل

-۲۶۷-(۸۵)(۱۶) یعطی الیقین التم ای الاستقراء التام اذ قیاس

-۲۶۸-(۸۶)(۷) و اقول فی تعریف التمثیل تشریک جزئی

-۲۶۹-(۸۶)(۸) و قد یقال التمثیل تشبیه جزئی بجزئی فی

-۲۷۰-(۸۶)(۱۴) و یثبتون تعلیل الحکم بالجامع بطریقین

-۲۷۱-(۸۷)(۱) والثانی التردید و یسمّی ب الیسر و التقسیم

-۲۷۲-(۸۷)(۱) والثانی التردید و یسمّی ب الیسر و التقسیم

-۲۷۳-(۸۷)(۸) غوص فی الصناعات الخمس کما للقیاس

-۲۷۴-(۸۷)(۱۵) والعهده فی الحکمه البرهان و المغالطی

-۲۷۵-(۸۸)(۶) البرهان ثم مقدمات برهان و مادّته و المقدّمه

-۲۷۶-(۸۸)(۱۳) و حدّ الیقین و تعریفه و هو القطع و بت

-۲۷۷-(۸۸)(۱۵) غوص انّ ضروریّاتنا ستّ و ذی ای الست

-۲۷۸-(۸۸)(۱۵) غوص انّ ضروریّاتنا ستّ و ذی ای الست

-۲۷۹-(۸۹)(۱) و بها صارت عقولا بالملکه اذ التخالف بین

-۲۸۰-(۸۹)(۵) ثم اشرنا الی وجه ضبط للست بقولنا فان

-۲۸۱-(۸۹)(۸) فالاوّلیات بدت فالاوّلی هو الذی یکون تصور

-۲۸۲-(۸۹)(۱۴) او لا یکفی التصورات الثلاثه فی الحکم

-۲۸۳-(۸۹)(۱۴) او لا یکفی التصورات الثلاثه فی الحکم

-۲۸۴-(۹۰)(۲) والاحکام الحسیِه حمیعا جزئیّه فانّ الحسّ

-۲۸۵-(۹۰)(۸) و ان ینط ای یکون الحکم منوطا و متعلقا

-۲۸۶-(۹۰)(۱۲) و ان یغب الوسط واسعمل التجارب

-۲۸۷-(۹۰)(۱۵) و مثلها المتواترات فی الاشتمال علی تکرر

-۲۸۸-(۹۱)(۴) ما ای حکم هو بالقرائن فبالحدسی سم

-۲۸۹-(۹۱)(۴) ما ای حکم هو بالقرائن فبالحدسی سم

-۲۹۰-(۹۱)(۷) و حدسیِاتک کتجربیّاتک لیست حجه علی

-۲۹۱-(۹۱)(۱۴) الثانی و هو ما یحتاج الی ما ینضم الی

-۲۹۲-(۹۲)(۳) والثالث امّا ان یکون حصوله باحساس السمع

-۲۹۳-(۹۲)(۸) و لمّ اسبق بالشرف من الان و هو ای البرهان

-۲۹۴-(۹۲)(۱۱) فالوسط الوااسط الاثبات بکل ای الحد

-۲۹۵-(۹۲)(۱۷) و المراد بالثبوت ثبوت الاکبر لاصغر

-۲۹۶-(۹۲)(۱۰) ثمّ اشرنا الی اقسام اللمّی بقولنا بحسب

-۲۹۷-(۹۲)(۱۱) او خارج لم ای علل وجود الشی الخارجه

-۲۹۸-(۹۲)(۱۵) فالفاعل بالفعل التامّ کالذی استوفی جمیع

-۲۹۹-(۹۴)(۹) والغایه بالفعل ما حصل و اتصل بالمعلول

-۳۰۰-(۹۴)(۱۳) والصوره القریبه کالصوره النوعیه

-۳۰۱-(۹۴)(۱۳) والبعیده کالعقل بالفعل و المستفاده الی

-۳۰۲-(۹۴)(۱۵) والبعیده له کجلوس السلطان علیه باقامه

-۳۰۳-(۹۵)(۳) و لم فعل الله فی المجرد دائم فیقال لان الله

-۳۰۴-(۹۵)(۵) و مثال اخذ الغایه لم یرتاض فلان فیقال

-۳۰۵-(۹۵)(۷) و مثال اخذ الصوره ان یقال الموجود البرزخی

-۳۰۶-(۹۵)(۱۰) و لنشرع فی شرع المتن فنقول فالاوسط

-۳۰۷-(۹۵)(۱۰) و النشرع فی شرع المتن فنقول فالاوسط

-۳۰۸-(۹۵)(۱۵) فاذا اردنا ان نبرهن باللم علی موت کلّ

-۳۰۹-(۹۶)(۶) و نظیر المجی تاره من کذا و تاره من کذا

-۳۱۰-(۹۶)(۱۵) ثمّ اعلم انّه کما انّ اوثق البراهین باعطاء

-۳۱۱-(۹۶)(۱۵) ثمّ اعلم انّه کما انّ اوثق البراهین باعطاء

-۳۱۲-(۹۷)(۳) ثمّ اتمّ الفواعل هو الفواعل الالهیّ جلّ

-۳۱۳-(۹۷)(۵) لانّه الفاعل التامّ و فوق التمام الذی یرجع

-۳۱۴-(۹۷)(۸) و هو مسبّب الاسباب من غیر سبب ای

-۳۱۵-(۹۷)(۱۲) فاعل حقّ فاعل الهی والفاعل علی اصطلاح-

-۳۱۶-(۹۷)(۱۶) والفانی فیه الباقی به علمه هو الفانی

-۳۱۷-(۹۷)(۱۷) و للاشاره الی انّ فی البراهین الحقیقیه یوخذ

-۳۱۸-(۹۸)(۸) لا عله کلمه لا عاطفه ای یوخذه فی البرهان

-۳۱۹-(۹۸)(۱۷) غوص فی مقدمات صناعات اخری

-۳۲۰-(۹۹)(۱۲) قال الشیخ فی الاشارات فی المشهورات

-۳۲۱-(۱۰۰)(۵) المقبولات من تلک القضایا مقبولات و هی

-۳۲۲-(۱۰۰)(۱۵) الوهمیّات و المشبّهات من تلک ای من

-۳۲۳-(۱۰۱)(۳) فالوهم تابع ذوی الاوضاع و یتعلّق بالحواسِّ

-۳۲۴-(۱۰۱)(۱۰) و منها ما قلنا والعقل بالنصب مفعول

-۳۲۵-(۱۰۲)(۱۰) الجدل فالجدل ای اذا علمت اقسام القضایا

-۳۲۶-(۱۰۳)(۱۵) القیاس المغالطی الف من قضایا وهمیّه

-۳۲۷-(۱۰۴)(۵) و لا بدّ فی المغالطه من ترویج بقتضیه

-۳۲۸-(۱۰۴)(۱۳) و الشغب و السفسطه تحت الغلط ای هما

-۳۲۹-(۱۰۵)(۵) ثمّ ثالثها اشتراک لفظه بالجوهره ای

-۳۳۰-(۱۰۵)(۵) ثمّ ثالثها اشتراک لفظه بالجوهره ای

-۳۳۱-(۱۰۵)(۸) و سابعها هو سوء اعتبار الحمل عدّ

-۳۳۲-(۱۰۵)(۱۱) و حادی -عشرها جمیهع المسائل باحدی

-۳۳۳-(۱۰۵)(۱۵) ثمّ هاهنا وجه ضبط للاقسام اشرنا الیه-

-۳۳۴-(۱۰۶)(۴) کاشتراک لفظ الصوره و القوّه والامکان

-۳۳۵-(۱۰۶)(۱۱) و امّا احوال عارضه لها بعد تحصّلها

-۳۳۶-(۱۰۶)(۱۷) والمتعلّقه بالترکیب تنقسم الی ما یتعلّق

-۳۳۷-(۱۰۷)(۵) و الی ما یتعلق بوجوده و عدمه و هذا

-۳۳۸-(۱۰۷)(۱۱) امّا المادّیه فکمایکون مثلا بحیث اذا رتّیت

-۳۳۹-(۱۰۸)(۳) و امّا الواقعه فی القیاس الی نتیجته قینقسم

-۳۴۰-(۱۰۸)(۱۱) و امّا الواقعه فی قضایا لیست بقیاس

-۳۴۱-(۱۰۹)(۱۰) وامّا الخارجیات العرضیات لصناعه

-۳۴۲-(۱۰۹)(۱۴) وفی القران الحیکم مدح الحکمه و المیزان

-۳۴۳-(۱۱۰)(۷) ثمّ ترکّب تغلیطه اقسام احدها انهّ بنفسه ای

-۳۴۴-(۱۱۱)(۱۰) او فی قضایا ای الغلط متعلق بتالیف معانی

-۳۴۵-(۱۱۲)(۱۲) او الغلط فی القیاس بقیاسه و نسبته الی

-۳۴۶-(۱۱۳)(۹) خاتمه للکتاب نذکر فیها بعض مغالطات

-۳۴۷-(۱۱۳)(۱۵) فانّ حقیقه الوجود التی هی طرد العدم

-۳۴۸-(۱۱۳)(۱۶) و کما انهّا معنون مفهوم الوجود العام کذلک

-۳۴۹-(۱۱۴)(۲) نعم تعلم بالحضور للحقّ و للفانی فیه

-۳۵۰-(۱۱۴)(۳) والعنوانات هی الخالیه کل عن الآخر

-۳۵۱-(۱۱۴)(۷) وقدره علی قواه الفعلیه و الانفعالیّه بذاته

-۳۵۲-(۱۱۴)(۱۱) والوجود سنخ واحد و مراتبه کشی وفیء

-۳۵۳-(۱۱۴)(۱۲) وبعلاوه ذلک یقال مع المغالط خفی علیک

-۳۵۴-(۱۱۴)(۱۷) و لعل العلامه الدوّانی یشیر الی هذا فی

-۳۵۵-(۱۱۵)(۳) و اذا حمل کلام الحکماء علی ذلک لم یتوجّه

-۳۵۶-(۱۱۵)(۶) و من هذا النوع من الغلط ما وقع للقائلین

-۳۵۷-(۱۱۵)(۱۲) و قد یطلقون هولاء الاکابر الظلمه و الغسق

-۳۵۸-(۱۱۵)(۱۲) و قد یطلقون هولاء الاکابر الظلمه و الغسق

-۳۵۹-(۱۱۵)(۱۶) و ایضا النور الحسّی انبسط علی السطوح-

-۳۶۰-(۱۱۶)(۳) و علمت انّ حقیقه الوجود یمتنع علیه العدم

-۳۶۱-(۱۱۶)(۴) فنور السماوات و الارض الوجود الحقیقی

-۳۶۲-(۱۱۶)(۶) و ماهیّاتها الغواس بذئاتها هی المنبسط علیها

-۳۶۳-(۱۱۶)(۸) و من الاغلاط التی من باب ایهام الانعکاس

-۳۶۴-(۱۱۶)(۱۰) ام ان ّ غلطهم من اخذ ما بالعرض مکان

-۳۶۵-(۱۱۶)(۱۷) و حلّ مغالطتهم بانّ الشّر لیس ضدّا للخیر

-۳۶۶-(۱۱۷)(۷) و کذا قدره السارق و ادراکه و جراته

-۳۶۷-(۱۱۷)(۱۰) و کیف یکون وجود بما هو وجود شرّا

-۳۶۸-(۱۱۷)(۱۲) و من حیث انّه مکتوب بقلم الحق تعالی

-۳۶۹-(۱۱۸)(۱) و من باب وضع ما لیس بعلّه ما یسمی

-۳۷۰-(۱۱۸)(۵) و المغالطه فیه انّ المحال لزم من فرض

-۳۷۱-(۱۱۸)(۱۲) و امّا الاکبر فکما یقال زید کامل النظر

-۳۷۲-(۱۱۹)(۲) و یمکن ان یکون من باب سوء التالیف

-۳۷۳-(۱۱۹)(۷) و لو اعتبر الغلط باعتبار السور اعنی –

-۳۷۴-(۱۱۹)(۱۰) ذلک لاشتباه قدم الفیض بقدم المستفیض

-۳۷۵-(۱۱۹)(۱۴) و ذلک لانهّ لابد انّ لا یخلط علی الناقد

-۳۷۶-(۱۱۹)(۱۷) و هذا الفقروجودی لااضافی و هذه القیّومه

-۳۷۷-(۱۲۰)(۴) و المراد بالفیض المقدس و الرحمه و الفضل

-۳۷۸-(۱۲۰)(۶) و هو طرد العدم عن کل ماهیّه و هو النور

-۳۷۹-(۱۲۰)(۸) و هو الامر التکوینی و کلمه کن المشارالیه

-۳۸۰-(۱۲۰)(۸) و هو الامر التکوینی و کلمه کن المشارالیه

-۳۸۱-(۱۲۰)(۱۲) کذلک سری قدم الفیض الی المستفیض

-۳۸۲-(۱۲۰)(۱۳) سیّما انّ الوجود الحقیقی موضوع علمهم

-۳۸۳-(۱۲۰)(۱۵) و من هذا النوع من الغلط ما وقع للناظرین

-۳۸۴-(۱۲۰)(۱۷) فهولاء تامتاّهون ارادوا ب الممکن شیئیّه

-۳۸۵-(۱۲۱)(۵) و لم یعلموا انّ حیثیّه الوجود الحقیقیّ

-۳۸۶-(۱۲۱)(۸) و ما حکم به الموحّدون ایضا انّ الکثره

-۳۸۷-(۱۲۱)(۱۰) کمراتب الانسان بالفعل و لطائفه المتفنّنه

-۳۸۸-(۱۲۱)(۱۲) و من هذا النوع من الغلط ما وقع للمنکرین

-۳۸۹-(۱۲۱)(۱۲) و من هذا النوع من الغلط ما وقع للمنکرین

-۳۹۰-(۱۲۱)(۱۷) فکما لا موجود فی عوالمنا الحسّیّه و الخیالیّه

-۳۹۱-(۱۲۲)(۲) و لا تغیّر و لا تغایر فیها بما هی علم الله

-۳۹۲-(۱۲۲)(۲) و لا تغیّر و لا تغایر فیها بما هی علم الله

-۳۹۳-(۱۲۲)(۵) سبق الوجود علی الماهیّه وسبق وجه الله

-۳۹۴-(۱۲۲)(۶) فالتغیّر والتغایر فی العلم و الوجه النورانی

-۳۹۵-(۱۲۲)(۸) هذا فی العلم الفعلی الذی مع الایجاد

-۳۹۶-(۱۲۲)(۹) و امّا العلم العنائی الذی قبل الایجاد فی مقام

-۳۹۷-(۱۲۲)(۱۱) و کلّ الماهیّات لوازم اسمائه و صفاته

-۳۹۸-(۱۲۲)(۱۳) و فی هذا العلم الحضوری العنائی المقدّم

-۳۹۹-(۱۲۲)(۱۵) و من الاغلاط التی من باب سوء اعتبار

-۴۰۰-(۱۲۳)(۲) فالالهیّون متّفقون علی انّه تعالی قادر

-۴۰۱-(۱۲۳)(۶) و لو فرضنا انّ الانسان الذی یعلم بالوجدان

-۴۰۲-(۱۲۳)(۸) نعم هو تعالی فاعل بالعنایه لا فاعل بالقصد

-۴۰۳-(۱۲۳)(۱۳) و قدرته تعالی وجوبیّه هی کون الفاعل

دانلود فایل‌ها (‌اصل فایلها پس از خرید در پیشخوان شما)

دانلود و پخش جلسه اول
رایگان
دانلود و پخش جلسه دوم
رایگان
دانلود و پخش جلسه سوم
رایگان
دانلود و پخش جلسه چهارم
رایگان
دانلود و پخش جلسه پنجم
رایگان
دانلود فایل فشرده جلسات 1 تا 50
ضمیمه
خصوصی
دانلود فایل فشرده جلسات 51 تا 100
ضمیمه
خصوصی
دانلود فایل فشرده جلسات 101 تا 150
ضمیمه
خصوصی
دانلود فایل فشرده جلسات 151 تا 189
ضمیمه
خصوصی
دانلود فایل فشرده جلسات 190 تا 250
ضمیمه
خصوصی
دانلود فایل فشرده جلسات 251 تا 320
ضمیمه
خصوصی
دانلود فایل فشرده جلسات 320 تا 403
ضمیمه
خصوصی

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “شرح منظومه (‌منطق): استاد حشمت‌پور”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *